Kobe Bryant

• Χαίρομαι που είδα έναν μεγάλο παίκτη από κοντά.
• Δεν πιστεύω ακόμη πόσο ακομπλεξάριστος άνθρωπος είναι (ακόμη και ο Ντουράντ ένα σνομπισμό τον είχε, πέρσι...)
• Κόμπι, μην έρθεις Ευρώπη τώρα που λέμε να πάμε εμείς στο ΝΒΑ...

READ MORE - Kobe Bryant

Ποιο μεσοπρόθεσμο...

Dear friend,

Περίμενες νέα από εμένα και βρήκα την ευκαιρία να στα πω, μαζεμένα. Δεν θα το πιστέψεις, αλλά εδώ η κοινωνία είναι συγκλονισμένη με τις τελευταίες εξελίξεις. Όχι, όχι, μη μπερδεύεσαι. Δεν μιλάμε ούτε για πολιτική ούτε για μεσοπρόθεσμο. Τα μέτρα λιτότητας δεν μας αγγίζουν πια. Κάτι ανώτερο! Το ελληνικό ποδόσφαιρο, αγαπημένε μου φίλε, τελικά είναι σάπιο. Πέσαμε από τα σύννεφα. Δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Σε ένα κράτος που όλα λειτουργούν μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας, να μας τύχει τώρα αυτό;

Εδώ και δύο μέρες άκουγα και διάβαζα ότι θα σκάσει βόμβα στο ποδόσφαιρο. Χάρηκα, αρχικά, γιατί σκέφτηκα, ότι παρόλο που δεν θα έχουμε να φάμε, θα θαυμάσουμε από Σεπτέμβριο ένα νέο ακριβοπληρωμένο «τεφαρίκι». Χαλάλι, είπα. Κλωτσάει στην τελική καλύτερα το τόπι από εμένα (και επίσης είναι άνδρας οπότε έχει το πλεονέκτημα). Η «βόμβα» όμως έσκασε και βγήκαν στη φόρα όοοοολοι οι στημένοι αγώνες αλλά και τα εμπλεκόμενα ονόματα.  Το δεύτερο, βέβαια, ήταν σαν τον γρίφο του Αϊνστάιν. Μας έβγαλαν την ψυχή να μας πουν τα ονόματα. Έβγαλαν στην αρχή τους συνήθεις ύποπτους. Ακους Μπέο. Μετά σκάει και ο Ψωμιάδης. Γελάς μέχρι θανάτου. Η Ε.Υ.Π. κάνει κάκιστη δουλειά, αν περίμενε να ακούσει τις συνομιλίες για να καταλάβει ότι στήνουν αγώνες. Από εκεί και πέρα, ακούς περιγραφές, διαβάζεις κάτι αρχικά Λ.Μ. και παίζεις «Μάντεψε ποιος».

Από το μεσημέρι και μετά, οι της Εισαγγελίας έριξαν και άλλα ονόματα στο τραπέζι (μήπως και πείσουν ότι κάνουν δουλειά) και εκεί να δεις κακός χαμός. Τι ότι θεωρούν τον πρόεδρο του Ολυμπιακού ύποπτο. Τι ότι αναζητείται ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού (ποιος απ'όλους θα μου πεις...). Τι ότι ένας παίκτης ποντάριζε τον μισθούλη του στα στημένα, για να τον διπλασιάζει, ώστε να μπορεί να βγάζει τα γκομενάκια στο Sisha και στο Mercedes. Και κλάμα οι γαύροι και οι βάζελοι.. Δεν τους νοιάζει για τον πρόεδρο, ούτε καν για τον παίκτη. Τους νοιάζει το κάζο του αντιπάλου. Θα ηχεί στα αυτιά τους «Ο δικός σου ο πρόεδρος είναι διεφθαρμένος. Ο δικός μου παναγίτσα» με ύφος γυμνασιόπαιδου που απαγγέλει την στιχομυθία, «Στον δικό μου δε χωράει, στο δικό σους κολυμπάει…».

Στο μεταξύ, είχα και την σπάνια ευκαιρία να διαβάσω τις μυστικές συνομιλίες των εμπλεκόμενων. Αναγνωρίζω στο Μάκαρο και στον Αχιλλέα το ύφος  - Πολύ σκληρός για να πεθάνει. Δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.  «Τι μου τον έβαλες αυτόν τον μαλάκα στους αγώνες μου. Αν τον ξανά δω μπροστά μου θα τον βρείτε με τη σφυρίχτρα στον…» και άλλα τέτοια τσιτάτα. Στήσιμο από εδώ, στήσιμο από εκεί, στήσιμο και στις παρακάτω συνομιλίες. Και ξαφνικά, για ακόμη μια φορά, εμφανίζεται και μια άλλη συνομιλία. Γνωστός καλαθοσφαιριστής… διαβάζω στα sites και μπερδεύομαι. Που κολλάει καλέ ο μπασκετμπολίστας με τα χόμπιτ της ασπρόμαυρης; Με τον Μάκαρο κόλλησε. Εμ, οι κακές παρέες που θα έλεγε και η γιαγιά. Όχι δεν πόνταρε στα στημένα. Αυτός είχε άλλη κωλοπιλάλα. Ήθελε αναβολικά. Αρχίδια αναβολικά, εδώ που τα λέμε, αφού δεν βοήθησε ούτε ένα γ@μημένο πρωτάθλημα να πάρουμε. Και τι τα ήθελες τα φάρμακα από τον Μάκη ρε χρυσό μου. Υπάρχουν και οι original φαρμακοτρίφτες που το κάνουν χρόνια και με επιτυχία το συγκεκριμένο «άθλημα». Τι θα κάνουν αυτοί, θα πεινάσουν ρε συ Γιάννη;  Άσε που έπεφταν και πιο κοντά. Ένα τσιγάρο δρόμος αν μπεις κι από Αττική.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση, πάντως, είναι η απάθεια των αθλητικών δημοσιογράφων. Τα ήξεραν αυτοί, λέει. Χθες, πανηγύριζαν για το πρωτάθλημα ή/και υποστήριζαν τους κακαλάτους προέδρους, αλλά σήμερα είναι από το πρωί με τη φράση, «Δεν γαμιούνται κι αυτοί και το πρωτάθλημά τους;». Αποφάσισαν να δουν ότι η χώρα καίγεται από άλλα προβλήματα έβγαλαν τις παρωπίδες και είπαν να αλλάξουν και κατεύθυνση. Ναι αμέ! Να δεις που θα γίνουν όλοι πολιτικοί συντάκτες και θα ωρύονται σαν τον Στέφανο Χίο όλη μέρα και όλη νύχτα. Μη σου πω ότι θα τον ξεπεράσουν και σε γραφικότητα… (Ποιος είναι ο Χίος; Που να σου εξηγώ τώρα).


Υ.Γ. Αλήθεια εκεί στην Αμερική έχει συμβεί τίποτα εξίσου συγκλονιστικό;

READ MORE - Ποιο μεσοπρόθεσμο...

Αυτά είναι παιχνίδια!

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό είχα να δω έναν αγώνα μπάσκετ και να μην μπορώ να κάτσω σε μια θέση, από την υπερένταση που έβγαζε το παιχνίδι… Ίσως από το Μουντομπάσκετ του 2006, όπου η Ελλάδα ήταν παρούσα στους ημιτελικούς της διοργάνωσης.

Αυτή τη φορά, η Σερβία και η Τουρκία ανέλαβαν το έργο να μας δώσουν μια «γεύση» από το άθλημα στα καλύτερά του. Ο δεύτερος ημιτελικός από την αρχή μέχρι το τέλος του κράτησε το ενδιαφέρον στα ύψη και κανείς δεν μπορούσε με ευκολία να προβλέψει το νικητή. Τι καλύτερο απ’ αυτό!

Η οικοδέσποινα Τουρκία κατάφερε να επικρατήσει με 83-82 της Σερβίας, σε μια αναμέτρηση που όπως σωστά παρατήρησε και ο σχολιαστής της ΕΡΤ, ήταν στα όρια – ή και πέρα από τα όρια – του φάουλ. Αναμενόμενο, από μια άποψη, καθώς η διαιτησία πάντα ευνοεί τη διοργανώτρια χώρα. Γι’ αυτό το λόγο και η ομάδα του Ντούντα έδωσε το 110% του εαυτού της.

Το σίγουρο είναι ότι από το συγκεκριμένο παιχνίδι μας μένει, τελικά, το ταλέντο που έβγαλαν οι παίκτες στο παρκέ, καθώς δεν «εγκλωβίστηκαν» αποκλειστικά στα συστήματα των  προπονητών τους, αλλά και το «σκάκι» ανάμεσα σε Τάνιεβιτς και Ίβκοβιτς, με τον δεύτερο να παίρνει τάιμ άουτ στα τελευταία 5” και να στήνει παγίδα σε τόσο μικρό χρόνο, με το αποτέλεσμα, παρόλα αυτά, να τον αδικεί.

Αυτό όμως είναι το μπάσκετ και έτσι γουστάρουμε να το βλέπουμε!

READ MORE - Αυτά είναι παιχνίδια!

Η μόδα του Μουντομπάσκετ προτείνει... Ζώνη!

Δεύτερη αναμέτρηση για τον τρίτο όμιλο του Μουντομπάσκετ και η Ελλάδα κατάφερε, έστω και δύσκολα να πάρει τη νίκη, με 83-80, κόντρα στο Πουέρτο Ρίκο. Από χθες (28/08) οι αντίπαλοι μας έδειξαν, ότι έχουν βρει τον τρόπο να δημιουργήσουν προβλήματα στην ελληνική ομάδα.





Την άμυνα ζώνης τη συναντήσαμε στο φιλικό παιχνίδι της Εθνικής κόντρα στις ΗΠΑ, όπου και αποκαλύφθηκε το τρωτό σημείο της Επίσημης Αγαπημένης. Από τότε βρίσκουμε αυτόν το "δαίμονα" μπροστά μας. Αυτό γίνεται, κατά κύριο λόγο, ώστε να ανακόψουν τα ντράιβ του Σπανούλη προς τη ρακέτα και να αποδυναμώσουν τον αντίπαλο στον τομέα των ριμπάουντ. Έτσι κι έγινε στους δύο αγώνες, γεγονός που οδήγησε σε επικράτηση με μικρή διαφορά.



Η άμυνα ζώνης θα βρεθεί και την Τρίτη μπροστά μας (ίσως και σε ολόκληρη τη διάρκεια του Μουντομπάσκετ), καθώς ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς αρέσκεται σε αυτό το είδος παιχνιδιού, όμως δύο ισχυροί παράγοντες επιστρέφουν στο δικό μας παιχνίδι: Ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης και ο Αντώνης Φώτσης. Ο πρώτος έχει δείξει ότι βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα και κακά τα ψέμματα είναι ανίκητος κάτω από το καλάθι. Η επιστροφή του σημαίνει ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να παίξει το παιχνίδι που θέλει και να τροφοδοτεί τον Big Sofo μέσα στη ρακέτα, κερδίζοντας πόντους και φάουλ από το παιχνίδι του.



Από την άλλη πλευρά, η παρουσία του Αντώνη Φώτση μέσα στο παρκέ θα δώσει μεγαλύτερη ασφάλεια στην περιφέρεια. Τα ποσοστά στα τρίποντα ήταν κάτω του μετρίου για την Ελλάδα κι ο Φώτσης έχει αποδείξει ότι είναι καλός σουτέρ από τα 6,25. Στην τελική, ένας καλός σουτέρ είναι αυτό που χρειάζεται ώστε να γυρίσει μια ομάδα από την άμυνα ζώνης σε man to man.



Πέρα όμως από την επιστροφή των δύο παικτών χρειάζεται να δούμε και τον πολύ καλό εαυτό του Δημήτρη Διαμαντίδη. Οι 6 και 7 ασίστ απέναντι σε Κίνα και Πουέρτο Ρίκο αντίστοιχα, δείχνουν αμι τι άλλο την αθόρυβη δουλειά που κάνει μέσα στο γήπεδο. Όμως, προσωπικά, θα ήθελα να τον δω να παίρνει κάποια τραβηγμένα σουτ ή να παίρνει περισσότερες προσπάθειες όταν φτάνει στο καλάθι, παρά να πασάρει την μπάλα προς τα έξω. Άλλωστε, ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι εξίσου καλός σουτέρ από τα 6,25 αρκεί να το πιστέψει και ο ίδιος.



Οπότε μένει να δούμε το ολοκληρωμένο σχήμα της Εθνικής απέναντι στην άμυνα ζώνης, αρχής γενομένης απέναντι στην οικοδέσποινα Τουρκία.

READ MORE - Η μόδα του Μουντομπάσκετ προτείνει... Ζώνη!

Η Ελλάδα στα Μουντομπάσκετ

Με παρακαταθήκη της 1 αργυρό μετάλλιο και 5 συμμετοχές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIΒΑ, η Εθνική Ελλάδος οδεύει προς το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να κατακτήσει σε δεύτερη συνεχόμενη παγκόσμια διοργάνωση, ένα ακόμα μετάλλιο… γιατί όχι και το χρυσό!

Από το 1986 έως και το 2006, η Εθνική Ελλάδος ή αλλιώς η «Επίσημη Αγαπημένη», ξεκίνησε να γράφει τη δική της ιστορία στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα, με καλύτερη θέση τη δεύτερη στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, το 2006, όπου κατάφερε για πρώτη φορά να βρεθεί μέσα στα μετάλλια, κάτι που «κυνηγούσε» και τις προηγούμενες φορές αλλά ποτέ δεν κατάφερνε. 

Αναδρομή στο παρελθόν

Μαδρίτη, Ισπανία 1986

Το ντεμπούτο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Ελλάδας, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ, ήρθε το 1986, όταν η Ελλάδα προκρίθηκε για πρώτη φορά στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας. Η ομάδα που πήρε μέρος στη διοργάνωση ήταν άπειρη σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που συμμετείχαν, όμως κατάφερε να κάνει μια αρκετά ικανοποιητική αρχή. 

Στη φάση των ομίλων, η Ελλάδα κατάφερε να σημειώσει τρεις νίκες και να περάσει ως τρίτη στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Από εκεί και πέρα, χωρίς καμία νίκη και με 5 ήττες στο ενεργητικό της, κατέληξε στη 10η θέση της κατάταξης.

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Αργύρης Καμπούρης, Παναγιώτης Καρατζάς, Νίκος Σταυρόπουλος, Μιχάλης Ρωμανίδης, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Χρήστος Χριστοδούλου Προπονητής: Κώστας Πολίτης

Μπουένος Άιρες, Αργεντινή 1990

Το 1990, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής, η ομάδα αντιμετώπιζε μια νέα πρόκληση. Για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια, έπρεπε να αγωνιστεί χωρίς το φυσικό ηγέτη και πρώτο της σκόρερ, το Νίκο Γκάλη, που ήταν τραυματίας. 

Και πάλι, στην πρώτη φάση του προκριματικού γύρου, η Ελλάδα κατάφερε με 2 νίκες, κόντρα στην Ισπανία (102-93) και την Κορέα (119-76) να περάσει δεύτερη, μετά από τις ΗΠΑ, στην επόμενη φάση. Όμως, σε όμιλο μαζί με Σοβιετική Ένωση και Γιουγκοσλαβία ήταν δύσκολο να προχωρήσει παρακάτω. Έτσι, αποκλείστηκε με 2 ήττες, όπου στη συνέχεια πάλεψε για τις θέσεις 5-8 και μετά από ήττα με 97-94 από τη Βραζιλία τερμάτισε 6η. 

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου, Κώστας Παταβούκας, Βασίλης Λυπηρίδης, Αργύρης Καμπούρης, Νάσος Γαλακτερός, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Γιώργος Γάσπαρης, Λιβέρης Ανδρίτσος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Μέμος Ιωάννου Προπονητής: Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου.

Τορόντο, Καναδάς 1994

Στο Μουντομπάσκετ του 1994, στο Τορόντο, η ομάδα είχε κάνει σημαντικές νέες προσθήκες κι έτσι μπόρεσε για πρώτη φορά να φτάσει στα ημιτελικά. Μαζί με Γερμανία, Πουέρτο Ρίκο και Αίγυπτο στο τέταρτο γκρουπ, η Ελλάδα πήρε την πρόκριση για την επόμενη φάση με 2-1 νίκες. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές, η Ελλάδα πέρασε κι από τη φάση των «8» και βρέθηκε ένα βήμα πριν την κατάκτηση ενός μεταλλίου. 

Όμως, στον ημιτελικό βρέθηκε απέναντι από την Dream Team II, όπου και γνώρισε τη συντριπτική ήττα με 97-58 και κατέληξε να αγωνίζεται στο μικρό τελικό. Εκεί, αντιμετώπισε την «νεόφερτη» Κροατία του Τόνι Κούκοτς και ηττήθηκε με 78-60, κατακτώντας την τέταρτη θέση.

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Ευθύμης Ρεντζιάς, Γιώργος Σιγάλας, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου, Κώστας Παταβούκας, Νίκος Μπουντούρης, Ευθύμης Μπακατσιάς, Γιάννης Μυλωνάς, Χρήστος Τσέκος, Νάσος Γαλακτερός, Αργύρης Παπαπέτρου Προπονητής: Μάκης Δενδρινός 

Αθήνα, Ελλάδα 1998

Το 1998 ήταν η σειρά της Ελλάδας να διοργανώσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κι έτσι οι προσδοκίες για την Εθνική ομάδα ήταν ακόμη πιο υψηλές. Η Ελλάδα έφτασε κοντά στην πρόκρισή της στον τελικό για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Έχασε στον ημιτελικό από τη Γιουγκοσλαβία με 78-73, στην παράταση. 

Η απογοήτευση των παικτών από τη χαμένη ευκαιρία να φτάσουν στον τελικό και να κατακτήσουν σίγουρα ένα μετάλλιο είχε ως αποτέλεσμα μια εύκολη ήττα από τις Η.Π.Α. στο μικρό τελικό (84-61), αφήνοντας για ακόμη μία φορά την Ελλάδα στην 4η θέση.

Ομάδα: Ευθύμης Ρεντζιάς, Νίκος Οικονόμου, Γιώργος Σιγάλας, Δημήτρης Παπανικολάου, Άγγελος Κορωνιός, Παναγιώτης Φασούλας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Μπουντούρης, Γιώργος Καραγκούτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Γιώργος Μπαλογιάννης, Ιάκωβος Τσακαλίδης Προπονητής: Παναγιώτης Γιαννάκης

Τόκιο, Ιαπωνία 2006

Από το Παγκόσμιο της Αθήνας μέχρι αυτό της Ιαπωνίας, η Ελλάδα είχε «βγει» από την πορεία των επιτυχιών και είχε περάσει σε μια περίοδο παρακμής. Όμως, στην Ιαπωνία θα λάμβανε συμμετοχή ως η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2005. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε ανανεώσει κατά πολύ την Εθνική Ανδρών με νέο «αίμα» και ήταν έτοιμη να διακριθεί και σε Παγκόσμιο επίπεδο. 

Η Ελλάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά στους ομίλους με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες απέναντι σε Κατάρ, Λιθουανία, Αυστραλία, Βραζιλία και Τουρκία. Στη φάση των «16» ξεπέρασε με ευκολία την Κίνα (95-64) και στα προημιτελικά τη Γαλλία (73-56). Σε έναν εκπληκτικό ημιτελικό, η Εθνική Ελλάδος κατατρόπωσε την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ φτάνοντας αήττητη στον τελικό (101-95). Στον τελικό, δεν κατάφερε να κερδίσει την Εθνική Ισπανίας και να ολοκληρώσει την μέχρι τότε εντυπωσιακή πορεία της (47-70). Παρόλα αυτά, ένα νέο κεφάλαιο άνοιγε για την «Επίσημη Αγαπημένη», καθώς ήταν η μόνη Εθνική ομάδα της Ελλάδας που κατάφερε μια τόσο σημαντική διάκριση σε Παγκόσμια διοργάνωση.

Ομάδα: Θοδωρής Παπαλουκάς, Δημήτρης Διαμαντίδης, Νίκος Ζήσης, Βασίλης Σπανούλης, Δήμος Ντικούδης, Νίκος Χατζηβρέττας, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Μιχάλης Κακιούζης, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Προπονητής: Παναγιώτης Γιαννάκης

READ MORE - Η Ελλάδα στα Μουντομπάσκετ

Λύγισαν στο τέλος...

Σε κακό χρονικό σημείο ήρθε η πρώτη ήττα για την Εθνική Νέων, η οποία ηττήθηκε με 66-73 από την Γαλλία, στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, που διεξήχθει στην Κροατία και δεν κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο για δεύτερη σερί χρονιά. Ωστόσο οι Νέοι μας κατάφεραν να προσθέσουν το αργυρό μετάλλιο στις επιτυχίες τους (μένοντας αήττητοι για 8 σερί παιχνίδια) και σαφώς το μέλλον τους ανήκει!

Η ομάδα του Κώστα Μίσσα είχε να αντιμετωπίσει, εκτός από την ευστοχία της Γαλλίας από τα 6,25 και τον κακό της εαυτό, ο οποίος εμφανίστηκε στην πρώτη περίοδο και επέτρεψε στους τρικολόρ να σημειώσουν 20 αναπάντητους πόντους. Η διαφορά έφτασε ακόμη και στο +22, γεγονός που αποτέλεσε και καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη του παιχνιδιού.

Το ίδιο σκηνικό συνεχίστηκε και στη δεύτερη περίοδο, με τους Γάλλους να σουτάρουν τρίποντα ασταμάτητα και τα περισσότερα να βρίσκουν τον στόχο τους. Ο Νίκος Παππάς με έξι σερί προσωπικούς πόντους έβγαλε την ελληνική ομάδα στην αντεπίθεση, αλλά αυτή διακόπηκε γρήγορα, καθώς οι Γάλλοι, για άλλη μια φόρά, διαδοχικά τρίποντα εκτόξευσε τη διαφορά στους 22 (14-36).

Στην επανάληψη, η Εθνική είχε αρκετά δυσκολο έργο καθώς με ένα 8% στα τρίποντα κλήθηκε να ανατρέψει μια διαφορά 17 πόντων (39-56). Οι Νέοι δεν το έβαλαν εύκολα κάτω και προσπάθησαν να πιέσουν τον αντίπαλο ώστε να υποπέσει σε λάθη. Αυτό έγινε εν μέρει, οι Γάλλοι υπέπεσαν σε απανωτά φάουλ και η διαφορά καγτέβηκε αρχικά στους +10 (50-60), για να μειωθεί στη συνέχεια ακόμη περισσότερο (58-63), ελπίζωντας πως θα υπάρξει ανατροπή. Όμως ΜVP της βραδιάς και δήμιος της Εθνικής μας, με τρίποντο 1 λεπτό πριν το τέλος, σφράγισε την νίκη με 62-73 και χάρισε στην ομάδα του το χρυσό! 

*Μεγάλη διάκριση για το Εθνικό μας συγκρότημα αποτέλεσε η επιλογή του Κώστα Παπανικολάου και του Νίκου Παππά στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης.

Δεκάλεπτα: 6-19, 22-41, 39-56, 62-73.

Ελλάδα: Κατσίβελης, Γεωργάκης, Μάντζαρης 12, Παπανικολάου10 (5 λάθη), Σλούκας 4 (6 ριμπ., 6 λάθη), Γιάνκοβιτς 3, Παππάς 22 (4 κλεψ.), Κασελάκης4, Σαρικόπουλος 7 (δεν έπαιξαν Μούρτος, Καραθανάσης, Παπαντωνίου).

Γαλλία: Ρουσέλ 6, Αμπουντού 5, Αλμπισί 20, Κουρμπί 2, Λακόμπ 14, Λανγκ6, Τάνγκε 5, Γκαβρίλοβιτς, Λεονάρ 6, Ραμασαμί, Πρένομ 4, Καντολό 5.

READ MORE - Λύγισαν στο τέλος...

Αήττητοι προς το... χρυσό!

Με συνήθη ύποπτο τον Νίκο Παππά (23 πόντους και 8 ριμπάουντ), η Εθνική Εφήβων έκανε το 8-0 μετά από την επικράτηση με  71-56 επί της οικοδέσποινας Κροατίας και ετοιμάζεται να τα δώσει όλα για όλα στον τελικό, του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Το πρώτο δεκάλεπτο της Εθνικής Νέων ήταν νωθρό και θύμιζε πολύ το αντίστοιχο ξεκίνημα απέναντι στους Ρώσους. Οι Κροάτες το εκμεταλλεύτηκαν φυσικά αυτό το γεγονός και κατάφεραν να προηγηθούν με 11-7 στο πρώτο πεντάλεπτο της αναμέτρησης για να τελειώσει το πρώτο δεκάλεπτο με τους «οικοδεσπότες» να προηγούνται 19-16.

Η συνέχεια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ανάλογη, καθώς το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα πάτησε γκάζι και δεν άφησε τίποτα όρθιο στο πέρασμά του. Με καταπληκτική άμυνα και εξαιρετικό ρυθμό από τον Νίκο Παππά στην επίθεση, η Εθνική με ένα επιμέρους σκορ 12-2 έκανε το 28-21.

Έξι λεπτά πριν τη λήξη της τρίτης περιόδου, η διαφορά είχε φτάσει στους 9 πόντους (42-33), όμως οι Κροάτες μετά απο λάθος του Παπανικολάου και χαμένο τρίποντο του Κασελάκη κατάφεραν να πλησιάσουν στους +7. Αυτό όμως δεν ανησύχησε την Εθνική Ελλάδος, καθώς διατηρούσε σταθερά το προβάδισμα.

Το τέταρτο δεκάλεπτο άνηκε ολοκληρωτικά στο εθνικό μας συγκρότημα. Η διαφορά ανέβηκε πάνω από τους δέκα πόντους, ύστερα απο τρίποντο του Νίκου Παππά και από εκείνη τη στιγμή δεν έπεσε παρακάτω, με το τελικό 71-56 να αντικατοπτρίζει τις δυνατότητες και το ταλέντο των παιδιών του Κώστα Μίσσα.

Έχοντας πλέον μπροστά στα μάτια τους το Ευρωπαϊκό τρόπαιο, η ομάδα των Νέων καλέιται να αντιμετωπίσει τη Γαλλία στον αυριανό τελικό (22:15) ώρα Ελλάδος.

Δεκάλεπτα: 16-19, 32-27, 53-44, 71-56

Εθνική Ελλάδος (Μίσσας): Γεωργάκης 2, Β. Μάντζαρης 11, Παπανικολάου 14, Σλούκας 7, Γιάνκοβιτς, Παππάς 23, Κασελάκης 5, Σαρικόπουλος 8.

Κροατία: Ντοσέν 2, Ραντόσεβιτς 6, Μπιλίνοβατς 5, Ντέλας 13, Ράμλιακ 6, Πρόστραν 5, Μπατούρ 11, Πλάνινιτς 4, Μπούτορατς 2, Ζούμπτσιτς 2.

FIBATV.com | FIBA Europe | FIBA Europe Video | Semi Final - Greece v Croatia (U20 European Championship)

READ MORE - Αήττητοι προς το... χρυσό!

Μπιέλιτσα... προ των πυλών (;)

Την τρίτη ουσιαστική μεταγραφή της ετοιμάζεται να κάνει η ΚΑΕ Ολυμπιακός, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την απόκτηση του Σέρβου φόργουορντ, Νεμάνια Μπιέλιτσα, φαίνεται πως θα έχουν αίσια κατάληξη.

Ο 22χρονος φόργουορντ της Μπενετόν, αποτελεί τον διακαή πόθο του Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, έχει προσθέσει τον ταλαντούχο Σέρβο στην κορυφή της λίστας των μεταγραφών.

Η ομάδα του Πειραιά συνεχίζει να διαπραγματεύεται με τον ιταλικό σύλλογο, ώστε να βρεθεί μια λύση, καθώς η πρόταση ανταλλαγής του Ζόραν Έρτσεγκ με τον Μπιέλιτσα απορρίφθηκε από την Μπενετόν λόγω υψηλού συμβολαίου του πρώτου. Η επιθυμία για τον παίκτη είναι τόσο έντονη, που οι «Πειραιώτες» σκέφτονται ακόμη και την προοπτική του δανεισμού. Οι «ερυθρόλευκοι» θέλουν να προσφέρουν συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών στον παίκτη, γεγονός που αποδεικνύει  το πόσο πιστεύουν στο ταλέντο του Σέρβου.

Αναφορικά με τα αθλητικά του προσόντα, παρόλο που έχει ύψος 2.09 και η κανονική του θέση είναι στο «4», ο Μπιέλιτσα έχει την ικανότητα να παίζει και σαν 3άρι. Αυτό όμως που τον ξεχωρίζει είναι το γεγονός ότι διαθέτει χαρακτηριστικά πόιντ γκαρντ σε συνδυασμό με τις αρετές ενός φόργουορντ. Έτσι, έχει τη δυνατότητα να χειρίζεται καλά την μπάλα στο κατέβασμα, να έχει καλή αντίληψη του χώρου, να βγάζει εξαιρετικές ασίστ και παράλληλα να υπερτερεί κάτω από την ρακέτα και κυρίως στον τομέα των ριμπάουντ.

Τα παραπάνω στοιχεία συμβάλουν σημαντικά στο επιθετικό κομμάτι της ομάδας, καθώς με έναν point forward στο παρκέ, οι περιφερειακοί ελευθερώνονται και έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν φάσεις πριν πάρουν την μπάλα στα χέρια τους. Για του λόγου το αληθές, κατά τη διάρκεια του Eurocup, την περίοδο 2008-2009, όταν ο Νεμάνια Μπιέλιτσα έπαιζε για λογαριασμό του Ερυθρού Αστέρα, είχε επισημανθεί για το εξωτερικό του σουτ.
  

Να υπενθυμίσουμε ότι η Μπενετόν Τρεβίζο, απέκτησε μόλις πέρσι τα δικαιώματα του 22χρονου παίκτη από τον Ερυθρό Αστέρα και φέτος έγινε ντράφτ από τους Ουίζαρντς. Εκείνοι με τη σειρά τους παραχώρησαν τα δικαιώματα στους Τίμπεργουλβς κι έτσι ο παίκτης θα πρέπει να αποφασίσει μέχρι τις 20 Ιουλίου, αν θα πάει να παίξει στο ΝΒΑ.


Δείτε τον παίκτη εν δράσει, με την Εθνική Σερβίας:

READ MORE - Μπιέλιτσα... προ των πυλών (;)

Αυτό που όλοι περιμέναμε...

...ήρθε με τη σπουδαία νίκη του Ολυμπιακού απέναντι στον Παναθηναϊκό, με 68-64, κατακτώντας έτσι το κύπελλο Ελλάδος για το 2010.

Ο καθένας μπορεί να ορίσει το δικό του παράγοντα, που συνέβαλε σε αυτή τη νίκη. Υπομονή, εξέλιξη, δικαίωση, κόποι χρόνων που τελικά ανταμείφθηκαν. Πολύ πιθανό να είναι και όλα αυτά μαζί.

Για τον τίτλο δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Άλλωστε οι αντιδράσεις και τα χαμόγελα των παικτών  του προπονητή και των προέδρων του Ολυμπιακού, μετά τον αγώνα, τα λένε όλα. 

Το μόνο σίγουρο είναι οτι με την κατάκτηση του κυπέλλου άρχισε να γράφεται ένας εκπληκτικός πρόλογος σε μια πολύ ωραία ιστορία που τώρα ξεκινάει*. Οι σελίδες βέβαια είναι πολλές, ο επίλογος φαντάζει μακρινός και το κυρίως θέμα εύχομαι να περιλαμβάνει πολλαπλάσιους τίτλους!!!

*Μην ξεχνάμε όμως, οτι η ιστορία αυτή ίσως και να μην ξεκινούσε ποτέ αν αλλάζαμε κάθε χρόνο προπονητή, όπως πρόσταζε το "φίλαθλο" αίσθημα της κερκίδας. Στην τελική, η υπομονή, που τόσο αγαπάει να αναφέρει ο Γιαννάκης, είναι το στοιχείο που κάνει τη διαφορά!

READ MORE - Αυτό που όλοι περιμέναμε...

Ένας "γιατρός" για τη Formula 1

Η Φόρμουλα 1 έχει πάψει εδώ και καιρό να τραβάει όλα τα βλέμματα πάνω της. Της λείπει το πρόσωπο - ίνδαλμα, τύπου Michael Schumacher και γίνεται ολοένα και πιο φανερό. Το ίδιο ψάχνουν και οι ομάδες αλλά μάταια. Η νέα φουρνιά οδηγών περισσότερο ως βεντέτες χαρακτηρίζονται παρά ως αθλητές που συνδέουν το όνομά τους - αυτό καθ' αυτό - με αυτό που κάνουν.

Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερο αντίδοτο απο μια πιθανή συνεργασία μεταξύ Ferrari και Valentino Rossi. Απο τη μια έχουμε μια ιστορική εταιρία, με τη δική της μοναδική πορεία στο χώρο της αυτοκίνησης και με μια επιτυχημένη ομάδα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού και απο την άλλη πλευρά βρίσκουμε τον εννιά φορές παγκόσμιο πρωταθλητή του Moto GP, με την ιδιαίτερη προσωπικότητα και τρέλα που "επιβάλλεται" να έχει ένας Ιταλός. Συνδυασμός που μπορεί να ανεβάσει και πάλι τη Formula 1 στο πρώτο σκαλί του βάθρου.

Το ερώτημα, όμως, είναι: What are they waiting for?

READ MORE - Ένας "γιατρός" για τη Formula 1

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα...

Φοβερή νύχτα για τον Ολυμπιακό η 29η Νοεμβρίου. Και πως να μην είναι όταν βγαίνεις νικητής σε δύο δυνατά crash test με τον Παναθηναϊκό. Το φάληρο γέμισε χθές απο νωρίς, με χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού που βρέθηκαν στο Καραϊσκάκη και αργότερα στο ΣΕΦ για να υποστηρίξουν τη μεγάλη τους αγάπη απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλο.

Ποδόσφαιρο

Με μικροεπεισόδια έξω απο το Καραϊσκάκη και με μια ώρα καθυστέρηση ξεκίνησε ο αγώνας ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό για την 12η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League.

Η αλήθεια είναι οτι με τα δείγματα γραφής που είχαν δείξει σε προηγούμενους αγώνες οι δύο ομάδες, περιμέναμε ένα δύσκολο παιχνίδι που ίσως να μην κατέληγε να έχει και νικητή. Ο Ολυμπιακός μέχρι χθές βρισκόταν 2 βαθμούς πίσω απο τον Παναθηναϊκό, είχε χάσει στα Γιάννενα 2 πολύτιμους βαθμούς και σε όλα αυτά είχαν προστεθεί και τα προβλήματα με τους τραυματισμούς σημαντικών παικτών της ομάδας. Απο την άλλη, ο Παναθηναϊκός με κακό ποδόσφαιρο ανα διαστήματα στα παιχνίδια του, αλλά με τα αποτελέσματα υπερ του, είχε την ψυχολογία με το μέρος του.

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε και τελείωσε το παιχνίδι όπως ακριβώς απαιτεί ένα ντέρμπι. Έπαιξε το παιχνίδι που ξέρει, δημιούργησε τις φάσεις που ήθελε και έφτασε στο επιθυμητό αποτέλεσμα με τα δύο γκολ του Μήτρογλου, ο οποίος ξεπέρασε τον εαυτό του και έδωσε την δική του απάντηση για το αν θα πρέπει να βρίσκεται ως τρίτη επιλογή πισω απο τον Ντιόγκο και τον Ντάρμπισιρ.

Αντίθετα ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στο Καραϊσκάκη αλλά δεν μπήκε ποτέ μεσα στο παιχνίδι. Οι παίκτες του ήταν μαγκωμένοι, χωρίς συγκέντρωση και παραδόθηκαν στον ρυθμό του αντιπάλου. Ο Κατσουράνη και ο Cisse δεν φάνηκαν πουθενά και η είσοδος του Νίνη άργησε να γίνει ώστε να δώσει το κάτι παραπάνω που αναζητούσε ο Παναθηναϊκός. Στην τελική φαίνεται οτι ποδοσφαιριστές, διοίκηση και προπονητές του Παναθηναϊκού πλήρωσαν το ότι αναλώθηκαν περισσότερο απο όσο θα έπρεπε την προηγούμενη εβδομάδα στις εξαγωνιστικές κόντρες με τον Ολυμπιακό και στις δηλώσεις.

Υ.Γ. Το πιο σωστό πράγμα που άκουσα χθες και που σε βάζει όντως σε σκέψη είναι αυτό που είπε ο καλεσμένος της NET, Βασίλης Χατζηπαναγής. Αν ήταν εκτος τραυματισμών Ντιόγκο και Ντάρμπισιρ ίσως να μην βλέπαμε ποτέ το τι μπορεί να κάνει ένας παίκτης σαν τον Μήτρογλου.

Μπάσκετ

Μετά το ξέφρενο πανηγύρι στο ποδόσφαιρο, σειρά είχε το ντέρμπι ανάμεσα στους «αιώνιους» στο μπάσκετ.

Εδώ θα έλεγα οτι αυτοί που ένιωθαν μαγκωμένοι και επιφυλακτικοί ήταν ο κόσμος του Ολυμπιακού. Τα παράπονα κατά της ομάδας ήταν πολλά μετά την ήττα του στο Βελιγράδι απο την Παρτιζάν. Η εικόνα του Ολυμπιακού δεν ικανοποιούσε κανέναν, καθώς η έλλειψη της ομαδικότητας έδινε άναρχη μορφή στο στυλ του παιχνιδιού.

Στην άλλη πλευρά του παρκέ, ο παλιός γνώριμος Παναθηναϊκός που δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις. Είναι ο πρωταθλητής Ελλάδος και Ευρώπης που πάντα οι αντίπαλοι επιθυμούν να τον νικήσουν. Αυτό και μόνο τα λέει όλα.

Το παιχνίδι όμως δεν θύμιζει τίποτα απο τις προηγούμενες αναμετρήσεις τους. Ο Ολυμπιακός μπήκε απο την αρχή συγκεντρωμένος, γνωρίζοντας οτι η νίκη για εκείνον είναι και ο μόνος δρόμος ώστε να έρθει η ηρεμία. Είδαμε τον Γιαννάκη να απαντάει στα σχέδια του Ομπράντοβιτς. Στην ουσία είδαμε μια πολύ καλή παρτίδα σκάκι. Το σχήμα με τους περιφερειακούς του Παναθηναϊκού δεν φόβισε αυτή τη φορά τον Γιαννάκη και τους παίκτες του που βρήκαν τη λύση και το αντιμετώπισαν με το σχήμα των ψηλών.

Το σημαντικότερο στοιχείο όμως απ’ όλα είναι οτι είδαμε να αλλάζει το σύστημα. Αρχικά ο Ολυμπιακός θέλησε να δώσει και πάλι την μπάλα μέσα στους ψηλούς. Αυτό όμως είναι κάτι που γνωρίζει πολύ καλά ο Ομπράντοβιτς, γι’ αυτό και η άμυνα του Παναθηναϊκού γυρνούσε σε ζώνη ώστε να κλείνουν η διάδρομοι προς το καλάθι.

Οι ερυθρόλευκοι όμως δεν παρέμειναν σε αυτό το κομμάτι, γύρισαν το παιχνίδι τους και η μπάλα βγήκε έξω στην περιφέρεια και τα σημαντικότερα καλάθια μπήκαν απο τα 6,25. Ο Παναθηναϊκός ρίσκαρε με την επιλογή του να γυρίσει σε άμυνα ζώνης και το πλήρωσε καθώς τα 4/4 τρίποντα του Παπαλουκά αποτέλεσαν κινητήριο μοχλό για τους συμπαίκτες του.

Φυσικά η ομάδα του Ολυμπιακού δεν ξεπέρασε τα προβλήματα απο τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε περιμένουμε κάτι τέτοιο. Η άμυνα είχε και χθές πολλά κενά καθώς ο Σπανούλης κατάφερε αρκετές φορές με drive να σκοράρει, περνώντας τους παίκτες του Ολυμπιακού σαν σταματημένους. Όμως φάνηκε οτι ο Ολυμπιακός αν θέλει μπορεί να επιβάλει τον δικό του ρυθμό μέσα στο παιχνίδι, μπορεί να χτυπήσει τις αδυναμίες του αντιπάλου του και στην τελική μπορεί ο προπονητής, με το πάθος που έβγαλε στη διαχείριση των συστημάτων, να εμπνεύσει τους παίκτες του ώστε να προσπαθούν για το καλύτερο δυνατό.

READ MORE - Ρίξε κόκκινο στη νύχτα...

Euroleague: Παρτιζάν - Ολυμπιακός

Εντυπωσιακό ξεκίνημα με τραγικό τέλος. Αυτή είναι και η εικόνα που έδειξε ο Ολυμπιακός απέναντι στην Παρτιζάν, που ηττήθηκε δίκαια με 86 – 80, στα πλαίσια της 5^ης αγωνιστικής της Euroleague. Λίγη σημασία έχει όμως τη δεδομένη στιγμή η ακριβής ανάλυση του αγώνα, χωρίς αυτό να σημαίνει οτι υποβιβάζω τη σημαντική νίκη της Παρτιζάν.

Η ουσία για τους ερυθρόλευκους είναι ότι όλη την εβδομάδα ακούγαμε απο τις δηλώσεις του Παναγιώτη Γιαννάκη και του Μίλος Τεόντοσιτς οτι χρειάζεται προσοχή το παιχνίδι και οτι το μυαλό της ομάδας βρίσκεται πρωτίστως στον αγώνα με την Παρτιζάν. Τίποτα απο αυτά όμως δεν τηρήθηκε. Και η συγκέντρωση έλειπε και η ψυχή έλειπε για να καθαρίσει αυτό το παιχνίδι. Γενικά έλειπε το καλό πρόσωπο του Ολυμπιακού.

Και πως να μην είναι κακό το πρόσωπο του Ολυμπιακού όταν η άμυνα της ομάδας βρίσκεται εκτεθειμένη και όταν στην επίθεση δεν υπήρξε ούτε μια συνεργασία των παικτών; Το μόνο που υπήρχε ήταν το προσωπικό ταλέντο κάποιων παικτών κι αυτό κατα διαστήματα, αλλά αυτό δεν αρκεί δυστυχώς για να φτάσει μια ομάδα στην πολυπόθητη νίκη (τουλάχιστον στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού παιχνιδιού).

Κοιτάζοντας μάλιστα και τα στατιστικά το μάτι μου πέφτει κατευθείαν στις ασίστ. Δέκα ασίστ συνολικά είχε η ομάδα του Γιαννάκη απόψε, όταν στο παιχνίδι της Πυλαίας κόντρα στον ΠΑΟΚ για το πρωτάθλημα, μόνο ο Μίλος είχε 13 ασίστ(!). Αυτό σίγουρα κάτι σημαίνει. Κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν. Οι παίκτες φάνηκε να μην γνωρίζουν τι να κάνουν μέσα στο γήπεδο. Και βέβαια, όταν η περιφέρεια δεν βρίσκει λύσεις ώστε να τροφοδοτήσει και τους παίκτες κάτω απο το καλάθι τότε η κατάληξη είναι γνωστή.

Αυτό που φαίνεται πάντως, μέσα απο αυτά τα παιχνίδια, είναι οτι η ομάδα δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο γρήγορο παιχνίδι. Η άμυνα παρουσιάζει κενά και οι παίκτες δεν έχουν δείξει να μπορούν να τα καλύψουν. Όταν γίνονται γρήγορες επιθέσεις η ομάδα δεν έχει αντίστοιχα και γρήγορες επιστροφές. Και απο τη μια πλευρά είναι λογικό, καθώς ο κορμός αυτής τη ομάδας μέχρι πέρσι έπαιζε με κύριο στοιχείο την άμυνα.

Who’s to blame? Νομίζω αυτοί που έχουν την ευθύνη είναι οι ανυπόμονοι. Δηλαδή όλοι. Και παίκτες – που δεν είχαν την υπομονή να παίξουν ομαδικά και να συνεργαστούν – και προπονητής – που δεν φαίνεται να δίνει τα κατάλληλα κίνητρα στους παίκτες του (και σίγουρα το να αφήνεις τον Τσίλντρες εκτός παρκέ για αρκετή ώρα, ενώ είναι ο μόνος παίκτης που κρατάει την ομάδα όρθια, δεν αποτελεί κίνητρο) – αλλά και όλοι εμείς – που ίσως να ζητάμε απο μια ομάδα πολλά πράγματα χωρίς να σκεφτόμαστε αν όντως ταιριάζουν όλα αυτά στο παιχνίδι της. Και είμαι σίγουρη οτι όσοι ζητούσαν πέρσι απο τον Γιαννάκη γρήγορο παιχνίδι μετά απο το σημερινό σίγουρα θα το ξανασκέφτονταν...

Edit: Μόλις διάβασα τις δηλώσεις του προπονητή που με λίγα λόγια λέει οτι ο ρυθμός χάθηκε απο τις συνεχείς διακοπές του αγώνα... Ναι, οκ, δεν λεω χάνεις το ρυθμό σου απο αυτό αλλά όταν έχεις ρυθμο. Όταν δεν έχεις, δεν έχεις και τίποτα να χάσεις...

Καλό είναι να μην βρίσκουμε δικαιολογίες. Ούτε η  απουσία του Παπαλουκά επηρέασε (το πολύ πολύ να έβγαζε καμιά ασίστ παραπάνω, πάντως να αναστήσει την ομάδα λίγο δύσκολο), ούτε οι συνεχείς διακοπές (αν ήταν καλή η ομάδα το πολύ πολύ να έπεφτε η μεγάλη διαφορά).

READ MORE - Euroleague: Παρτιζάν - Ολυμπιακός

Η Ελλάδα πάει... Μουντιάλ!

Πρίν 16 χρόνια χρειάστηκε μόνο ένα γκολ του Νίκου Μαχλά επι της Ρωσίας για να πάει η Εθνική Ελλάδος για πρώτη φορά σε τελικά Μουντιάλ. Σήμερα, 2009, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Με το χρυσό γκολ του Σαλπιγγίδη να εξασφαλίζει την πρόκριση με 1-0 κόντρα στην Ουκρανία, στο επιβλητικό Donbass Arena, το «πειρατικό», με καπετάνιο τον Ότο Ρεχάγκελ, είναι πλέον έτοιμο να σαλπάρει για Νότια Αφρική. 

Η συνταγή ήταν γνωστή απο το παρελθόν, βγαλμένη απο τα γήπεδα της Πορτογαλίας και τον θρίαμβο του 2004. Τι κι αν έχουν αλλάξει πολλά πρόσωπα; Το πνεύμα της νίκης φαίνεται να συντροφεύει τη γαλανόλευκη ομάδα, η οποία δεν το έβαλε κάτω και διέψευσε τις μεγάλες φιλοδοξίες των Ουκρανών, που μιλούσαν για εύκολη νίκη επι του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, κάνοντας τον Σεφτσένκο να δακρύσει στο τέλος του παιχνιδιού.

Οι συνθήκες αυτή τη φορά ήταν δύσκολες και το φορτίο της κριτικής βάραινε τους παίκτες και τον προπονητή, που προσπαθούσαν σε κάθε παιχνίδι να αποδείξουν οτι ο θρίαμβος του 2004 δεν ήταν απλά η επιτομή του θαύματος που κατέληξε να γίνει πραγματικότητα, αλλά υπήρχε και η ομαδική δουλειά και η ελληνική ψυχή που έκαναν έναν ολόκληρο λαό να βγεί στους δρόμους να πανηγυρίσει.

Βέβαια, μετά απο τους απανωτούς τραυματισμούς και την ισοπαλία επι ελληνικού εδάφους ακόμα και ο πιο αισιόδοξος δεν μπορούσε να φανταστεί οτι τελικά η Ελλάδα θα κατόρθωνε να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και να εξαργυρώσει με την εμφάνιση της το εισιτήριο της πρόκρισης στο Μουντιάλ του 2010.

Σίγουρα πάντως, ο άνθρωπος που φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης αυτών των μεγάλων στιγμών του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν είναι άλλος από τον δικό μας Γερμανό, τον Ότο Ρεχάγκελ. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός, με το νικηφόρο παιχνίδι έναντι των Ουκρανών συμπλήρωσε 100 συμμετοχές στον πάγκο της Εθνικής και χάρισε στον εαυτό του (αλλά και σε εμάς) το πιο ωραίο δώρο με την πρόκριση. Φυσικά ο Ότο κατά καιρούς επικρίθηκε για ορισμένες αποφάσεις του στην ομάδα, κάποιες από αυτές όχι άδικα, αλλά τελικά κατόρθωσε να μας κάνει να του βγάλουμε για ακόμη μια φορά το καπέλο και το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δώσουμε το μεγαλύτερο μας χειροκρότημα για όσα κατάφερε.

Η ουσία είναι οτι αυτή η διαδρομή είχε ένα αίσιο τέλος και απο εδώ και πέρα ξεκινάει το νέο ταξίδι της Εθνικής με σημείο εκκίνησης την κλήρωση των ομίλων του Μουντιάλ που θα πραγματοποιηθεί στις 4 Δεκεμβρίου κι όπου η Ελλάδα θα έχει την ευκαιρία να μας δείξει οτι τίποτα δεν γίνεται τυχαία.

Το επόμενο καλοκαίρι, άνθρωποι απο διάφορα σημεία του κόσμου θα στρέψουν το βλέμμα τους στους τηλεοπτικούς δέκτες για να παρακολουθήσουν τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη. Η Εθνική Ελλάδος θα είναι αυτή τη φορά εκεί!

Βίντεο:

READ MORE - Η Ελλάδα πάει... Μουντιάλ!

Απλά ο καλύτερος!

READ MORE - Απλά ο καλύτερος!

Απο το κρύο στο ζεστό...

Με σκωτσέζικο ντους θα μπορούσε να παρομοιαστεί ο αγώνας του Ολυμπιακού, καθώς οι ερυθρόλευκοι με δυσκολία και στο τελευταίο πεντάλεπτο κατάφεραν να σπάσουν την αντίσταση του Αμαρουσίου και να πάρουν τη δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα με 86 – 77.

Με τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη στην αρχική πεντάδα του Ολυμπιακού και όλες τις επιθέσεις να καταλήγουν στα χέρια του και να μετουσιώνονται σε καλάθια, οι γηπεδούχοι κατάφεραν απο νωρίς να προηγηθούν με 10-4. Η διαφορά έφτασε και στο +10 μετά απο ένα σερί πόντων του Τζός Τσίλντρες, γεγονός που έδειχνε οτι ο αγώνας θα κυλούσε χαλάρά για τους ερυθρόλευκους.

Όμως οι φιλοξενούμενοι, παρα τις ελλείψεις και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, έδειξαν οτι κάθε άλλο παρα εύκολος αντίπαλος θα είναι για την ομάδα του Πειραιά. Με την είσοδο των Μαυροειδή και Μιλόσεβιτς στο παρκέ, η ομάδα του Μπαρτζώκα με προσπάθειες κοντά στο καλάθι κατάφερε να μειώσει τη διαφορά λίγο πριν απο τη λήξη του ημιχρόνου.

Στο τρίτο δεκάλεπτο το Μαρούσι συνέχισε να ανεβάζει το ρυθμό του και να μειώνει τη διαφορά στους 3 πόντους (40-37) όμως με ένα σερί 8-0 οι ερυθρόλευκοι απέκτησαν και πάλι διψήφιο προβάδισμα (48-37) απέναντι στην ομάδα των «βορείων προαστείων».

Η τελευταία περίοδος ήταν και η πιο συναρπαστική της αναμέτρησης με τους φιλοξενούμενους να κάνουν στο ξεκίνημα ένα σερί 8-0, μηδενίζοντας τη διαφορά και ξεκινόντας ουσιαστικά το παιχνίδι απο την αρχή (66-66). Ο Λίνας Κλέιζα όμως δήλωσε και πάλι παρών και με τη βοήθεια του Παναγιώτη Βασιλόπουλου διαμόρφωσαν το 76-68 τέσσερα λεπτά πριν απο το τέλος. Απο αυτό το σημείο και ύστερα οι παίκτες του Αμαρουσίου δεν είχαν τη δύναμη να γυρίσουν το παιχνίδι και το σκορ διαμορφώθηκε στο τελικό 86-77.

READ MORE - Απο το κρύο στο ζεστό...

Τηλεόραση και Αθλητισμός- Μια σχέση στοργής ή μια σχέση μοιραία για τα επόμενα χρόνια;»

[«Κεντρικό πρόσωπο» της τηλεόρασης ο αθλητισμός]

Όταν αθλητικά γεγόνότα, όπως ο τελικός του Champions League ή οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λαμβάνουν χώρα, άνθρωποι απο διάφορα σημεία του πλανήτη στρέφουν το βλέμμα τους στους τηλεοπτικούς δέκτες. Αυτές τις στιγμές η προσοχή μετατοπίζεται απο τις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής μας σε κάτι που φαντάζει συναρπαστικό και εντυπωσιακό.

Απο την πρώτη στιγμή που ο αθλητισμός μεταδόθηκε τηλεοπτικά, η ιδέα που πήγαζε απο το εγχείρημα ήταν να αντιπροσωπευθεί το γεγονός όσο πιο πιστά ή όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν. Η ιδέα, με λίγα λόγια, ήταν να δοθεί στον θεατή μια εμπειρία που θα είχε κοινά γνωρίσματα με την πραγματική εμπειρία του γεγονότος.

Παρ’ όλα αυτά στη σημερινή εποχή και μέσω των μίντια, οι τηλεθεατές απολαμβάνουν κάτι περισσότερο απο αυτό που ο αθλητισμός, καθαυτός, μπορεί να προσφέρει κι αυτό γιατί η διαδικασία της εμπορευματοποίησης που καθοδηγεί τη σύγχρονη τηλεόραση έχει οδηγήσει τα αθλητικά γεγονότα να βασίζονται σε μια τηλεοπτική λογική παρά σε μια αθλητική λογική.

[«Σήμερα, ίσως, ο αθλητισμός χρειάζεται την τηλεόραση για να επιζήσει, παρόλο που ίσχυε ακριβώς το αντίθετο όταν όλα ξεκίνησαν» - Harry Coyle, διευθυντής αθλητικού προγράμματος, NBC]

Τα τηλεοπτικά μέσα και ο αθλητισμός έχουν συσχετισθεί απο την εμφάνιση των σύγχρονων μέσων. Το παράδειγμα του θεσμού του Champions League δείχνει πόσο έντονη έχει γίνει αυτή η αλληλεπίδραση. Ο ευρωπαϊκός αυτός θεσμός δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει χωρις την τηλεόραση και απο την άλλη πλευρά, τα δικτυα παγκοσμίως πληρώνουν υπέρογκα ποσά ώστε να αποκτήσουν τα δικαιώματα μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων με αποτέλεσμα να αυξήσουν τον βαθμό τηλεθέασης, τους θεατές τους και συνεπώς τα κέρδη τους μέσω των διαφημίσεων.

Το παράδειγμα της Αμερικής

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η τηλεόραση πάντα υπήρχε μέσα σε ένα σύστημα αγοράς, το οποίο επικεντρώνεται στην αξία της ψυχαγωγίας. Έτσι τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα έπρεπε να ανταγωνιστούν και αθλητικά κανάλια της καλωδιακής τηλεόρασης. Το 1979, το ESPN άρχισε να μεταδίδει αθλητικά γεγονότα δευτερευούσης σημασίας και χαμηλού κόστους σε μικρό αριθμό συνδρομητών. Σήμερα όμως, ανήκει στον όμιλο Walt Disney και αποτελεί ένα απο τα μεγαλύτερα καλωδιακά τηλεοπτικά δίκτυα στη χώρα με 76 εκατομμύρια τηλεθεατές. [1]

Τα οικονομικά στοιχεία των τηλεοπτικών αθλητικών θεαμάτων άρχισαν να ξετυλίγονται απο νωρις. Το 1970, τα τηλεοπτικά δίκτυα πλήρωσαν 50 εκατομμύρια δολάρια για να μεταδώσουν το εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου (NFL) και 2 εκατομμύρια δολάρια για την μετάδοση του ΝΒΑ. Το 1985 αυτοί οι αριθμοί ανήλθαν στα 450 και 45 εκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα. Αυτές οι μεγάλες αυξήσεις ήρθαν με την ανάπτυξη του δημόσιου ενδιαφέροντος για τα επαγγελματικά αθλήματα. Αλλά εξίσου σημαντικός ρόλο έπαιξε το γεγονός οτι τα τηλεοπτικά δίκτυα είδαν την αναμετάδοση των αθλητικών γεγονότων ως σφραγίδα θεσμικής υπεροχής στον χώρο του θεάματος.[2]

Μέσω, λοιπόν, αυτού του συστήματος της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού τα μεγάλα δίκτυα για να επιβιώσουν πολλές φορές δεν μένουν μόνο στις αναμεταδόσεις αλλά συνδέονται άρρηκτα με τα αθλητικά γεγονότα μέσω της αγοράς αθλητικών οργανισμών. Τρανά παραδείγματα o όμιλος Walt Disney που αγόρασε την ομάδα μπέιζμπολ California Angels και η γειτονική Milan που ανήκει στον πρωθυπουργό Μπερλουσκόνι μαζί με ενα μεγάλο αριθμό τοπικών τηλεοπτικών δικτύων.

Με αυτό τον τρόπο τα δίκτυα αποκτούν τον έλεγχο σε όλους τους τομείς του συστήματος στο οποίο ανήκουν με αποτέλεσμα ο αθλητισμός και τα τηλεοπτικά μέσα να κινούνται το ένα κοντά στο άλλο και να λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία με μοιραία και κοινή πορεία στο πέρασμα των χρόνων. Μια επιτυχημένη συνταγή με την οποία θα συνεχίσουν να πορεύονται και οι δυο πλευρές καθώς το στοιχείο της κάθετης ιδιοκτησίας [3] είναι χαρακτηριστικό της μετα-βιομηχανικής εποχής που διανύουμε. 

---

[1] Freeman, Michael (2000) ESPN. The Uncensored History. Lanham: Taylor Trade Publishing.

[2] Stanley J. Baran - Sports and Television (Chapter 6. Media) - The Business of Sports, Scott Rosner, CCNS, CCNS, Kenneth L. Shropshire, University of Pennsylvania - The Wharton School, Pennsylvania

[3] Στη μικροοικονομία, ο όρος κάθετη ιδιοκτησία περιγράφει ένα τύπο διοικητικού ελέγχου. Οι κάθετα ενσωματωμένες επιχειρήσεις είναι ενωμένες μέσω μιας ιεραρχίας με έναν κοινό ιδιοκτήτη.

READ MORE - Τηλεόραση και Αθλητισμός- Μια σχέση στοργής ή μια σχέση μοιραία για τα επόμενα χρόνια;»