Υπάλληλος VS Εργοδότη

Στην αρχή της συνέντευξης…

Εργοδότης: Τους τρεις πρώτους μήνες θα δουλέψετε τσάμπα ως εκπαιδευόμενος… {Με χαμόγελο}
Υπάλληλος: Καλύτερα να κρεμαστώ σε φαλαινοθηρικό με την Greenpeace, παρά να δουλέψω τσάμπα για εσάς! {Ανταποδίδουμε χαμόγελο}

Μετά από 10 λεπτά συνέντευξης…

Εργοδότης: Εντάξει, θα δουλεύετε 8ωρο και θα πληρώνεστε με 300 ευρώ μηνιαίως, χωρίς ασφάλιση!
Υπάλληλος: Κι αν πάθω σκωληκοειδίτιδα, θα με εγχειρήσετε εσείς ή θα μου πληρώσετε την ιδιωτική κλινική;

Μετά τον πρώτο μήνα…

Εργοδότης: Είσαι αστέρι!
Υπάλληλος: ...χωρίς φως, μιας και μας το έκοψε η ΔΕΗ. Εκείνα τα 300 ευρώ που λέγαμε;
Εργοδότης: χαχαχαχα! Καλό, καλό! {Γελάει με το αστείο σου, χτυπώντας σε στην πλάτη}

Μετά τον δεύτερο μήνα…

Εργοδότης: Θα καθυστερήσω να σας πληρώσω για ένα μήνα, γιατί υπάρχει μια μικρή οικονομική στενότητα. {Με λυπημένο ύφος}
Υπάλληλος: Ωραία! Θα καθυστερήσω να «ανεβάσω» τα κείμενα για ένα μήνα, γιατί δεν υπάρχει έμπνευση. {Ανταποδίδουμε το ύφος}

Μετά τον τρίτο μήνα…

Εργοδότης: Θα χρειαστεί να σας μειώσουμε τον μισθό και να αυξήσουμε τις ώρες εργασίας.
Υπάλληλος: Πάνω που σκεφτόμουν, να μειώσω τις λέξεις στα κείμενα και να αυξήσω την αντιγραφή!

Μετά από παράπονα…

Εργοδότης: Δίπλα μου έμαθες…
Υπάλληλος: …πώς να κάνω υπομονή!

Μετά από την πρώτη διένεξη…

Εργοδότης: Ποιος νομίζεις ότι είσαι, ο Larry King;
Υπάλληλος: Όχι, αλλά εδώ σίγουρα δεν είναι το CNN και εσύ σίγουρα δεν είσαι ο Ted Turner!

Μετά από το προηγούμενο…

Εργοδότης: Είσαι ψώνιο και έχεις έπαρση!
Υπάλληλος: Αν δεν τα είχα, θα δούλευα ακόμα για έναν μαλάκα!

Περνώντας την πόρτα της εξόδου…

Εργοδότης: Μη γελιέσαι, δεν είσαι μοναδικός. Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα!
Υπάλληλος: Το εύχομαι…

(Οι διάλογοι είναι φανταστικοί. Οποιαδήποτε σχέση με την πραγματικότητα είναι απολύτως τυχαία και συμπτωματική!)

*Αφιερωμένο στην Αλεξία (thanx για την έμπνευση)!

READ MORE - Υπάλληλος VS Εργοδότη

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα

Χώρος εργασίας: Το μέρος όπου περνάμε πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας μας και γενικότερα της ζωής μας. Συναναστρεφόμαστε με λίγα ή πολλά άτομα που είτε συμπαθούμε είτε αντιπαθούμε. Ο καθένας έχει και ένα διαφορετικό χαρακτήρα. Ένα ξεχωριστό στοιχείο που μας κάνει ή να τους θαυμάζουμε ή να τους αγνοούμε. Όμως, υπάρχουν 5 τύποι εργαζομένων, που λίγο ή πολύ τους συναντάμε σε όποια δουλειά και να βρεθούμε. Προσοχή! Δεν είναι απαραίτητα ούτε καλοί ούτε κακοί. Αλήθεια, εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;

Το Καρφί: Βασική κατηγορία ανθρώπου, που δεν λείπει από πουθενά. Κάθε δουλειά που σέβεται τον εαυτό της έχει και το καρφί της. Τον ξεχωρίζεις από την πρώτη στιγμή και από χιλιόμετρα, χάρη στο φλώρικο στυλάκι του (θυμίζει κάτι από Πλεύρη Jr.)  και στις βλακώδεις ερωτήσεις που σου κάνει με μοναδικό σκοπό να σε ψαρέψει. Ο Σέρλοκ Χόλμς είναι μαθητούδι μπροστά του, καθώς ο ίδιος έχει βαλθεί να σε κατασκοπεύσει, με οποιοδήποτε τρόπο (για δικούς του και πολλές φορές φανταστικούς λόγους) από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου στη δουλειά. Είναι ο δικός σας «Μεγάλος Αδερφός». Σας παρακολουθεί πάντα και παντού, εκτός από την τουαλέτα. Επιδιώκει τα κολλητηλίκια με τους ανώτερους σας, οπότε θα κάνεις μεγάαααααλο λάθος να τον προσθέσεις στις επαφές σου στο facebook. Αν λειτουργείς με πονηριά, τον χρησιμοποιείς ώστε να μεταφέρει ότι σε συμφέρει στη διεύθυνση. Αν πάλι δεν είσαι αυτής της «σκληρής» σχολής, οι τυπικούρες είναι ότι πρέπει για σένα.

O Τουρίστας: Κατά ένα περίεργο τρόπο, αυτός ο τύπος έχει καταφέρει να συνδυάζει απόλυτα την εμφάνισή του με το χαρακτήρα που βγάζει στη δουλειά. Είναι δύσκολο να τον αναγνωρίσεις από την πρώτη στιγμή, τους χειμερινούς μήνες. Το καλοκαιράκι, όμως, θα σου σκάσει με τη διχαλωτή σαγιονάρα, το χαβανέζικο σορτσάκι και το ανοιχτό φλοράλ πουκαμισάκι. Μαζί με αυτή τη στιλιστική επιλογή, έρχεται και η ανάλογη διάθεση (χειμώνα – καλοκαίρι η διάθεση). Βαριέται θανάσιμα να δουλέψει, το μυαλό του βρίσκεται συνεχώς διακοπές και αν καταφέρει να ολοκληρώσει τη δουλειά του, ανοίγει όλο το γραφείο σαμπάνιες το αποτέλεσμα θα είναι τσαπατσούλικο και κάποιος συνάδελφος θα αναγκαστεί να κάνει διπλή δουλειά (πιθανότατα αυτός θα είναι ο μαλάκας της υπόθεσης, που θα αναλύσουμε παρακάτω). Καλό παιδί για να κάνετε χαβαλέ και κατά 99% δεν ασχολείται με κουτσομπολιά και καρφώματα, αλλά δεν πρέπει να του δώσετε πολύ θάρρος γιατί θα σας φορτώνει τη δουλειά του.

To κουτάλι του Γιούρι Γκέλερ: Εκ πρώτης όψεως σας μπερδεύει ακόμη και ο τίτλος. Αυτός ο τύπος εργαζομένου είναι το βαρύ πεπόνι, ο βράχος. Κοιτάει μόνο μπροστά και δεν επηρεάζεται από κανέναν κι από τίποτα. Έτσι τουλάχιστον δείχνει… Ξεκαθαρίζει από την αρχή τις προθέσεις του. Στόχος του είναι να εξελιχθεί μέσα από τη δουλειά του, οπότε δεν θέλει και πολλά πολλά. Συνήθως είναι καχύποπτος με τους συναδέλφους του, γι’ αυτό το λόγο δεν ανοίγεται εύκολα. Ο χαρακτήρας του αλύγιστος (εξ ου και το κουτάλι) όσο αφορά τα επαγγελματικά του. Αυτό όμως που θα τον κάνει να λυγίσει σαν τα κουταλάκια του Γιούρι Γκέλερ είναι η κατηγορία του καρφιού. Είναι τελειομανής και δεν διανοείται ότι υπάρχει άλλη κατηγορία ανταγωνισμού, πέρα από τον υγιή ανταγωνισμό. Καθημερινή του απορία θα είναι, «Αφού χρησιμοποιώ το κόλπο της «τυπικούρας» πως στο γεροδιάολο βρήκε το καρφί να μου προσάψει χίλια δυο αρνητικά;;;» και κάπως έτσι θα πέσει η απόδοσή του και θα απολυθεί από τη δουλειά του.

Πάντως, το θετικό είναι πως δεν θα σε φορτώσει ποτέ με την εργασία που του έχει ανατεθει. Το κακό της υπόθεσης είναι, ότι θα σε εκνευρίσει πολλές φορές μέσα στη μέρα, λόγω της τελειομανίας που τον πιάνει. 

H νυφίτσα: Δεν απέχει πολύ από το καρφί. Όμως, βασικό του όπλο είναι ότι δεν ξεχωρίζει τόσο εύκολα όσο το καρφί. Κάνει τη δουλειά του αθόρυβα. Καταφέρνει να δουλεύει, να τα έχει καλά με όλους, να είναι ο πρώτος στον χαβαλέ και να δίνει αναφορά για οτιδήποτε σημαντικό συμβαίνει μέσα στο χώρο εργασίας. Έχει απώτερους σκοπούς από το καρφί. Θέλει να εξελιχθεί μέσα στη δουλειά και θέλει να έχει τον έλεγχο σε όλα (αν τυχόν αυτό το άτομο είναι ανώτερός σας, τότε την κάνατε λαχείο…).  Θέλει να του τα λέτε όλα και θα το κάνετε γιατί τον συμπαθείτε. Πολλές φορές, αυτός ο τύπος θα αποτελέσει και τον λόγο που θα φτάσετε έξω από την πόρτα του ΟΑΕΔ. Θα τον φέρετε σε δύσκολη θέση μόνο όταν του μιλήσετε για συναδελφική αλληλεγγύη και  για τα δικαιώματα των εργαζομένων.

O μαλάκας της υπόθεσης:  Συνηθισμένη και αυτή η κατηγορία στους χώρους εργασίας. Από την πρώτη στιγμή που θα πατήσει το πόδι του στη δουλειά, όλοι θα τον αναγνωρίζουν ως τον «μαλάκα της υπόθεσης». Καλός τύπος, εργατικός, πρόθυμος (σε σημείο υπερβολής), ο οποίος φαινομενικά τα πάει καλά με όλους. Συνήθως, τον λατρεύει ο «τουρίστας» για ευνόητους λόγους, όμως όλοι οι άλλοι τον βρίζουν πίσω από την πλάτη του. Έχει μάθει να κάνει τα πάντα και να ακούει στην τελική και παράπονα (κάτι σαν σάκος του μποξ). Είναι ο τύπος που θα του κόψουν τα ρεπό, τις άδειες, θα τον βρίσκουν εύκαιρο οποιαδήποτε ώρα και στιγμή, θα του μειώσουν το μισθό, θα του αλλάξουν ωράριο χωρίς να τον ρωτήσουν κι εκείνος δεν θα πει κουβέντα. Σαν κατηγορία έχει πολλή υπομονή αλλά αν φτάσει στα όρια του (πράγμα σπάνιο) τότε μεταμορφώνεται άνετα σε τουρίστα.

READ MORE - Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα

Αυτά είναι παιχνίδια!

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό είχα να δω έναν αγώνα μπάσκετ και να μην μπορώ να κάτσω σε μια θέση, από την υπερένταση που έβγαζε το παιχνίδι… Ίσως από το Μουντομπάσκετ του 2006, όπου η Ελλάδα ήταν παρούσα στους ημιτελικούς της διοργάνωσης.

Αυτή τη φορά, η Σερβία και η Τουρκία ανέλαβαν το έργο να μας δώσουν μια «γεύση» από το άθλημα στα καλύτερά του. Ο δεύτερος ημιτελικός από την αρχή μέχρι το τέλος του κράτησε το ενδιαφέρον στα ύψη και κανείς δεν μπορούσε με ευκολία να προβλέψει το νικητή. Τι καλύτερο απ’ αυτό!

Η οικοδέσποινα Τουρκία κατάφερε να επικρατήσει με 83-82 της Σερβίας, σε μια αναμέτρηση που όπως σωστά παρατήρησε και ο σχολιαστής της ΕΡΤ, ήταν στα όρια – ή και πέρα από τα όρια – του φάουλ. Αναμενόμενο, από μια άποψη, καθώς η διαιτησία πάντα ευνοεί τη διοργανώτρια χώρα. Γι’ αυτό το λόγο και η ομάδα του Ντούντα έδωσε το 110% του εαυτού της.

Το σίγουρο είναι ότι από το συγκεκριμένο παιχνίδι μας μένει, τελικά, το ταλέντο που έβγαλαν οι παίκτες στο παρκέ, καθώς δεν «εγκλωβίστηκαν» αποκλειστικά στα συστήματα των  προπονητών τους, αλλά και το «σκάκι» ανάμεσα σε Τάνιεβιτς και Ίβκοβιτς, με τον δεύτερο να παίρνει τάιμ άουτ στα τελευταία 5” και να στήνει παγίδα σε τόσο μικρό χρόνο, με το αποτέλεσμα, παρόλα αυτά, να τον αδικεί.

Αυτό όμως είναι το μπάσκετ και έτσι γουστάρουμε να το βλέπουμε!

READ MORE - Αυτά είναι παιχνίδια!

Η μόδα του Μουντομπάσκετ προτείνει... Ζώνη!

Δεύτερη αναμέτρηση για τον τρίτο όμιλο του Μουντομπάσκετ και η Ελλάδα κατάφερε, έστω και δύσκολα να πάρει τη νίκη, με 83-80, κόντρα στο Πουέρτο Ρίκο. Από χθες (28/08) οι αντίπαλοι μας έδειξαν, ότι έχουν βρει τον τρόπο να δημιουργήσουν προβλήματα στην ελληνική ομάδα.





Την άμυνα ζώνης τη συναντήσαμε στο φιλικό παιχνίδι της Εθνικής κόντρα στις ΗΠΑ, όπου και αποκαλύφθηκε το τρωτό σημείο της Επίσημης Αγαπημένης. Από τότε βρίσκουμε αυτόν το "δαίμονα" μπροστά μας. Αυτό γίνεται, κατά κύριο λόγο, ώστε να ανακόψουν τα ντράιβ του Σπανούλη προς τη ρακέτα και να αποδυναμώσουν τον αντίπαλο στον τομέα των ριμπάουντ. Έτσι κι έγινε στους δύο αγώνες, γεγονός που οδήγησε σε επικράτηση με μικρή διαφορά.



Η άμυνα ζώνης θα βρεθεί και την Τρίτη μπροστά μας (ίσως και σε ολόκληρη τη διάρκεια του Μουντομπάσκετ), καθώς ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς αρέσκεται σε αυτό το είδος παιχνιδιού, όμως δύο ισχυροί παράγοντες επιστρέφουν στο δικό μας παιχνίδι: Ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης και ο Αντώνης Φώτσης. Ο πρώτος έχει δείξει ότι βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα και κακά τα ψέμματα είναι ανίκητος κάτω από το καλάθι. Η επιστροφή του σημαίνει ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να παίξει το παιχνίδι που θέλει και να τροφοδοτεί τον Big Sofo μέσα στη ρακέτα, κερδίζοντας πόντους και φάουλ από το παιχνίδι του.



Από την άλλη πλευρά, η παρουσία του Αντώνη Φώτση μέσα στο παρκέ θα δώσει μεγαλύτερη ασφάλεια στην περιφέρεια. Τα ποσοστά στα τρίποντα ήταν κάτω του μετρίου για την Ελλάδα κι ο Φώτσης έχει αποδείξει ότι είναι καλός σουτέρ από τα 6,25. Στην τελική, ένας καλός σουτέρ είναι αυτό που χρειάζεται ώστε να γυρίσει μια ομάδα από την άμυνα ζώνης σε man to man.



Πέρα όμως από την επιστροφή των δύο παικτών χρειάζεται να δούμε και τον πολύ καλό εαυτό του Δημήτρη Διαμαντίδη. Οι 6 και 7 ασίστ απέναντι σε Κίνα και Πουέρτο Ρίκο αντίστοιχα, δείχνουν αμι τι άλλο την αθόρυβη δουλειά που κάνει μέσα στο γήπεδο. Όμως, προσωπικά, θα ήθελα να τον δω να παίρνει κάποια τραβηγμένα σουτ ή να παίρνει περισσότερες προσπάθειες όταν φτάνει στο καλάθι, παρά να πασάρει την μπάλα προς τα έξω. Άλλωστε, ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι εξίσου καλός σουτέρ από τα 6,25 αρκεί να το πιστέψει και ο ίδιος.



Οπότε μένει να δούμε το ολοκληρωμένο σχήμα της Εθνικής απέναντι στην άμυνα ζώνης, αρχής γενομένης απέναντι στην οικοδέσποινα Τουρκία.

READ MORE - Η μόδα του Μουντομπάσκετ προτείνει... Ζώνη!

Η Ελλάδα στα Μουντομπάσκετ

Με παρακαταθήκη της 1 αργυρό μετάλλιο και 5 συμμετοχές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIΒΑ, η Εθνική Ελλάδος οδεύει προς το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να κατακτήσει σε δεύτερη συνεχόμενη παγκόσμια διοργάνωση, ένα ακόμα μετάλλιο… γιατί όχι και το χρυσό!

Από το 1986 έως και το 2006, η Εθνική Ελλάδος ή αλλιώς η «Επίσημη Αγαπημένη», ξεκίνησε να γράφει τη δική της ιστορία στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα, με καλύτερη θέση τη δεύτερη στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, το 2006, όπου κατάφερε για πρώτη φορά να βρεθεί μέσα στα μετάλλια, κάτι που «κυνηγούσε» και τις προηγούμενες φορές αλλά ποτέ δεν κατάφερνε. 

Αναδρομή στο παρελθόν

Μαδρίτη, Ισπανία 1986

Το ντεμπούτο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Ελλάδας, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ, ήρθε το 1986, όταν η Ελλάδα προκρίθηκε για πρώτη φορά στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας. Η ομάδα που πήρε μέρος στη διοργάνωση ήταν άπειρη σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που συμμετείχαν, όμως κατάφερε να κάνει μια αρκετά ικανοποιητική αρχή. 

Στη φάση των ομίλων, η Ελλάδα κατάφερε να σημειώσει τρεις νίκες και να περάσει ως τρίτη στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Από εκεί και πέρα, χωρίς καμία νίκη και με 5 ήττες στο ενεργητικό της, κατέληξε στη 10η θέση της κατάταξης.

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Αργύρης Καμπούρης, Παναγιώτης Καρατζάς, Νίκος Σταυρόπουλος, Μιχάλης Ρωμανίδης, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Χρήστος Χριστοδούλου Προπονητής: Κώστας Πολίτης

Μπουένος Άιρες, Αργεντινή 1990

Το 1990, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής, η ομάδα αντιμετώπιζε μια νέα πρόκληση. Για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια, έπρεπε να αγωνιστεί χωρίς το φυσικό ηγέτη και πρώτο της σκόρερ, το Νίκο Γκάλη, που ήταν τραυματίας. 

Και πάλι, στην πρώτη φάση του προκριματικού γύρου, η Ελλάδα κατάφερε με 2 νίκες, κόντρα στην Ισπανία (102-93) και την Κορέα (119-76) να περάσει δεύτερη, μετά από τις ΗΠΑ, στην επόμενη φάση. Όμως, σε όμιλο μαζί με Σοβιετική Ένωση και Γιουγκοσλαβία ήταν δύσκολο να προχωρήσει παρακάτω. Έτσι, αποκλείστηκε με 2 ήττες, όπου στη συνέχεια πάλεψε για τις θέσεις 5-8 και μετά από ήττα με 97-94 από τη Βραζιλία τερμάτισε 6η. 

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου, Κώστας Παταβούκας, Βασίλης Λυπηρίδης, Αργύρης Καμπούρης, Νάσος Γαλακτερός, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Γιώργος Γάσπαρης, Λιβέρης Ανδρίτσος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Μέμος Ιωάννου Προπονητής: Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου.

Τορόντο, Καναδάς 1994

Στο Μουντομπάσκετ του 1994, στο Τορόντο, η ομάδα είχε κάνει σημαντικές νέες προσθήκες κι έτσι μπόρεσε για πρώτη φορά να φτάσει στα ημιτελικά. Μαζί με Γερμανία, Πουέρτο Ρίκο και Αίγυπτο στο τέταρτο γκρουπ, η Ελλάδα πήρε την πρόκριση για την επόμενη φάση με 2-1 νίκες. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές, η Ελλάδα πέρασε κι από τη φάση των «8» και βρέθηκε ένα βήμα πριν την κατάκτηση ενός μεταλλίου. 

Όμως, στον ημιτελικό βρέθηκε απέναντι από την Dream Team II, όπου και γνώρισε τη συντριπτική ήττα με 97-58 και κατέληξε να αγωνίζεται στο μικρό τελικό. Εκεί, αντιμετώπισε την «νεόφερτη» Κροατία του Τόνι Κούκοτς και ηττήθηκε με 78-60, κατακτώντας την τέταρτη θέση.

Ομάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Ευθύμης Ρεντζιάς, Γιώργος Σιγάλας, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου, Κώστας Παταβούκας, Νίκος Μπουντούρης, Ευθύμης Μπακατσιάς, Γιάννης Μυλωνάς, Χρήστος Τσέκος, Νάσος Γαλακτερός, Αργύρης Παπαπέτρου Προπονητής: Μάκης Δενδρινός 

Αθήνα, Ελλάδα 1998

Το 1998 ήταν η σειρά της Ελλάδας να διοργανώσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κι έτσι οι προσδοκίες για την Εθνική ομάδα ήταν ακόμη πιο υψηλές. Η Ελλάδα έφτασε κοντά στην πρόκρισή της στον τελικό για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Έχασε στον ημιτελικό από τη Γιουγκοσλαβία με 78-73, στην παράταση. 

Η απογοήτευση των παικτών από τη χαμένη ευκαιρία να φτάσουν στον τελικό και να κατακτήσουν σίγουρα ένα μετάλλιο είχε ως αποτέλεσμα μια εύκολη ήττα από τις Η.Π.Α. στο μικρό τελικό (84-61), αφήνοντας για ακόμη μία φορά την Ελλάδα στην 4η θέση.

Ομάδα: Ευθύμης Ρεντζιάς, Νίκος Οικονόμου, Γιώργος Σιγάλας, Δημήτρης Παπανικολάου, Άγγελος Κορωνιός, Παναγιώτης Φασούλας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Μπουντούρης, Γιώργος Καραγκούτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Γιώργος Μπαλογιάννης, Ιάκωβος Τσακαλίδης Προπονητής: Παναγιώτης Γιαννάκης

Τόκιο, Ιαπωνία 2006

Από το Παγκόσμιο της Αθήνας μέχρι αυτό της Ιαπωνίας, η Ελλάδα είχε «βγει» από την πορεία των επιτυχιών και είχε περάσει σε μια περίοδο παρακμής. Όμως, στην Ιαπωνία θα λάμβανε συμμετοχή ως η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2005. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε ανανεώσει κατά πολύ την Εθνική Ανδρών με νέο «αίμα» και ήταν έτοιμη να διακριθεί και σε Παγκόσμιο επίπεδο. 

Η Ελλάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά στους ομίλους με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες απέναντι σε Κατάρ, Λιθουανία, Αυστραλία, Βραζιλία και Τουρκία. Στη φάση των «16» ξεπέρασε με ευκολία την Κίνα (95-64) και στα προημιτελικά τη Γαλλία (73-56). Σε έναν εκπληκτικό ημιτελικό, η Εθνική Ελλάδος κατατρόπωσε την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ φτάνοντας αήττητη στον τελικό (101-95). Στον τελικό, δεν κατάφερε να κερδίσει την Εθνική Ισπανίας και να ολοκληρώσει την μέχρι τότε εντυπωσιακή πορεία της (47-70). Παρόλα αυτά, ένα νέο κεφάλαιο άνοιγε για την «Επίσημη Αγαπημένη», καθώς ήταν η μόνη Εθνική ομάδα της Ελλάδας που κατάφερε μια τόσο σημαντική διάκριση σε Παγκόσμια διοργάνωση.

Ομάδα: Θοδωρής Παπαλουκάς, Δημήτρης Διαμαντίδης, Νίκος Ζήσης, Βασίλης Σπανούλης, Δήμος Ντικούδης, Νίκος Χατζηβρέττας, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Μιχάλης Κακιούζης, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Προπονητής: Παναγιώτης Γιαννάκης

READ MORE - Η Ελλάδα στα Μουντομπάσκετ

Ποιο Smackdown...

Έχεις αποφασίσει να πας επιτέλους στο γήπεδο, να δεις την Εθνική ομάδα της χώρας σου, που τα πηγαίνει εξαιρετικά ενόψει Μουντομπάσκετ (και να ξεκουραστείς κι από τη δουλειά σου, εννοείται). Η αλήθεια είναι, πριν κάνα μήνα ορκιζόσουν ότι δεν θα ξαναδείς μπάσκετ, μετά τα "καφριλίκια" που έγιναν στο πρωτάθλημα. Όμως... τι στο καλό, "Επίσημη Αγαπημένη" είναι αυτή, πάνε οικογένειες με παιδάκια και ζούμε όλοι μαζί το δικό μας "Αμερικανικό όνειρο" (βλ. ΝΒΑ).

Σερβία - Ελλάδα στο παρκέ και έχεις ήδη ενθουσιαστεί που δύο ποιοτικές ομάδες θα ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους, λίγες μέρες πριν το Παγκόσμιο της Τουρκίας. Το παιχνίδι πηγαίνει καλάθι-καλάθι, πόντο-πόντο και σκέφτεσαι "επιτέλους, ένα παιχνίδι που δεν θα κοιμηθώ στις άβολες κερκίδες". Ξαφνικά, σα να είσαι μπροστά από μια Plasma τηλεόραση, ο διπλανός σου πατάει κατά λάθος το κουμπί και αλλάζει κανάλι.

Μαζί αλλάζει και το άθλημα. Το παρκέ γίνεται ρινγκ. Μεταφέρεσαι στο 1999, όπου έβλεπες μαντραχαλάδες στο Smackdown να κοπανιούνται σαν τα χταπόδια."Δε συμβαίνει αυτό" λες και παρακαλάς το φίλο σου να αλλάξει κανάλι, για να μην χάσεις το μπασκετάκι. Οι μονομάχοι όμως επιμένουν και χωρίζονται σε ζευγάρια. Έχουμε και λέμε: Φώτσης - Μίλος, Σόφο - Μπιέλιτσα, Τσαρτσαρής - Κέσελι, Σόφο - Κρστιτς και Κρστιτς - Μπουρούσης. 

Δίπλα σου παίζουν στοιχήματα, με το διπλό να πιάνει μεγάλη απόδοση. Πάνω στην ένταση ακούς κι από το βάθος, κύριο με φωνή "3", να γκαρίζει "Πατατακια, σάντουιτς, κοκα κόλες (!), έλα πάρε λέμε". Ξαναγυρίζεις το βλέμμα σου μέσα στο ρινγκ και βλέπεις μια καρέκλα να εκσφενδονίζεται. Τότε συνειδητοποιείς, ότι τσάμπα έβλεπες τα μεσημέρια στο STAR το "Τhe Jerry Springer Show". Τουλάχιστον, αυτό που έχεις τώρα μπροστά σου δεν είναι στημένο...

24o Τουρνουά Ακρόπολις - 3 αγώνες, 2 διαφορετικά αθλήματα σε προνομιακή τιμή!

READ MORE - Ποιο Smackdown...